برند هفته

گفتگو با الهه ابراهیمی خالق برند سونش

شاگرد اول مدرسه نمونه دولتی در رشته تجربی ، دختر جسوری که انتظار می رفت در رشته پزشکی ادامه تحصیل بدهد، به خاطر علاقه به تئاتر در کنکور هنر شرکت کرد اما ناگهان با تشویق برادر بزرگتر و شناخت بیشترعلاقه مندی خودش، مسیر زندگیش را تغییر داد.

الهه ابراهیمی متولد سال ۱۳۶۶ فارغ التحصیل ارشد از دانشگاه تبریز در رشته جواهرسازی گرایش فلز و خالق برند سونش، که زیورآلات دست سازش طرفداران خاص خودش را دارد تا قبل از ورود به دانشگاه اصلا کار قلم زنی و مجسمه سازی انجام نداده بود اما به فلز علاقه مند بود و رفته رفته باعث شد مصمم تر از قبل دنبال کار هنری را بگیرد.

از چه سالی فعالیت حرفه ای خودتون رو شروع کردید؟

از کودکی به کارهای هنری علاقه مند بودم. در زمان مدرسه در گروه تئاتر به عنوان طراح صحنه فعالیت می کردم. از طرفی به فلز و مجسمه سازی هم علاقه داشتم و برادر بزرگتر من که از کودکی نقاشی رنگ روغن کار می کرد در انتخاب مسیر هنری من نقش بسزایی داشت. بنابراین رشته صنایع دستی گرایش فلز رو انتخاب کردم، در ابتدا بیشتر کارهای مجسمه سازی انجام می دادم و در کنارش قلم زنی روی فلز رو کار می کردم اما زمانی که وارد مقطع ارشد شدم یکی از واحدهای درسی کارگاه جواهرسازی بود که باعث شد در تصمیمم برای ادامه در این رشته مصمم تر گام بردارم.

ایده ساخت زیور آلات دست ساز چگونه شکل گرفت و  با چه کسانی ایده خودتون رو مطرح کردین؟

در دوران کارشناسی درمورد ساخت محصولات دست ساز با یکی از دوستانم صحبت کرده بودم اما پله اصلی و تلنگری که باعث شد این حرفه را دنبال کنیم از دانشگاه تبریز آغاز شد. جو دانشگاه دوران ارشد به گونه ای بود که بچه ها را به کار وادار می کرد. داخل دانشگاه بازار داشتیم و اونجا محصولات و کارهامون رو برای فروش عرضه می کردیم. بعضا کارها بین خود دانشجویان خرید و فروش می شد؛ حتی اگر به اون کالا نیاز نداشتیم و همین مسئله چشم انداز روشنی رو در آینده برامون ترسیم می کرد و باعث شد به صورت جدی تر به بازار بیرون از دانشگاه فکر کنیم.  پس از اتمام دوره ارشد و برگشت به اصفهان (محل سکونت) با کمک و راهنمایی استاد دوران کارشناسی (جناب آقای ساعی) در مورد قلم زنی روی ظرف و ظروف بحث کردیم و به این نتیجه رسیدیم که هم هزینه بالایی دارد و هم اینکه کار خیلی بزرگ بود. هر از گاهی روی تکه های کوچک کار می کردیم که مثلا بندی بهش وصل بشه و نهایتا درمورد ساخت زیورآلات هم فکری کردیم و سعی کردیم اصول طراحی رو هم رعایت کنیم و کار خودم رو شروع کردم اما تابستان سال ۹۵ که به کرج نقل مکان کردیم مستقلا فعالیت حرفه ای خودم رو دنبال کردم.

چرا سونش؟

خیلی دنبال این بودیم که برای کارهایی که انجام میدهیم یک اسم در رابطه با فلز و هنرهای فلزی پیدا کنیم و مدت زیادی رو جستجو کردیم. این واژه را در فرهنگ معین پیدا کردیم که به معنی براده های فلزی هست. یعنی وقتی که روی فلز کار می کنیم به براده ایی که از لبه سوهان میریزد سونش گفته می شود. البته این لفظ خیلی رایج نیست اما با فضای کاری ما کاملا متناسب بود.

با چه سرمایه ای کار خود را شروع کردید؟

حقیقتا کار را بدون هیچ سرمایه ای آغاز کردیم. دانشگاه کارگاه خیلی خوبی داشت که حتی با اینکه واحد کارگاهیمون تموم شده بود اما باز هم اجازه داشتیم از کارگاه استفاده کنیم. تمام ابزار ها و حتی مواد اولیه رو در اختیارمون میذاشتن و در واقع برای شروع کار به سرمایه ای نیاز نداشتیم و من موفقیت الان خود رو مدیون ۲ سالی هستم که در دانشگاه تبریز تحصیل کردم.

درمورد اولین سفارشتون چیزی به یاد دارید؟

با کمی تامل گفت: اولین سفارشی که آماده کردم برای یک مغازه کنار دانشگاه تبریز بود که بیشتر محصولاتی که پشت ویترین داشت از کارهای دست ساز بچه های دانشگاه بود. مغازه آقای بهنود ( لبخند شیرینی روی لبانش نقش می بندد ) اونجا من سه، چهار تا انگشتر گذاشته بودم که فردای همون روز همه آنها فروش رفت و زنگ زدند و دوباره کار خواستند.

تنها مشغول به فعالیت هستید یا شریک هم دارید؟

در حال حاضر تنها کار میکنم اما توی صفحه اینستاگرام اسم یکی از دوستانم که در اصفهان با هم همکاری داشتیم رو می بینید. الان هم بعضا وقتی زمان کافی برای انجام پروژه ای نداشته باشم با هم همکاری می کنیم و من این همکاری رو دوست داشتم و نمی خواستم از هم جدا بشیم به همین خاطر صفحه اینستاگرام رو تغییر ندادم.

آموزش هم دارید؟

چون ۴ ترم در دانشگاه اصفهان جواهرسازی تدریس کردم، زمانی که در اصفهان بودم آموزش هم داشتم اما در حال حاضر مستقلا توی کارگاه فقط خودم هستم ولی بعضا طراحی کارهارو به شاگردانم می سپرم.  بیشتر مراحل کار رو خودم انجام می دم ولی دوست دارم در کنار کار حرفه ای، اطرافیانم هم مشارکت داشته باشند و آموزش ببینند. چون زمانی که خودم شروع به کار کردم خیلی ترس داشتم و نیازمند حمایت بودم به همین خاطر سعی می کنم کسانی را که بخواهند وارد این حوزه شوند حمایت کنم.

ریسک پذیری در زندگی کاری شما چه نقشی داشت؟

ترس مهمترین عامل بازدارنده در این مسیر بود. خیلی از همکلاسی ها و دوستان خودم در زمان ارشد به خاطر همین ترس و نگرانی وارد حوزه کار نشدند. تصور اینکه آینده شغلی این رشته چطور خواهد بود و اینکه آیا کار هنری و دست ساز شما توی بازار جایگاهی خواهد داشت یا نه از جمله عواملی هستند که موجب میشود  برای رسیدن به این هدف ریسک پذیر تر باشید.

میانگین مخاطبان محصولات شما؟

از انجایی که بیشتر دنبال ساخت و قلم زنی روی چیزهای خیلی ظریف و کوچک بودم به همین دلیل بیشتر روی ساخت زیورآلات زنانه کار کردم و به جز یکی دو مورد کار مردانه تمامی کارها مخصوص بانوان هست و اکثر مخاطبان نسل جوان میانگین بین ۲۰ تا ۴۰ سال هستند. البته مشتریانی هم هستند که میانسال تر هستند.

آیا رقیبی برای برند سونش می بینید؟

من به برندهای دیگری که در این زمینه فعالیت می کنند به چشم رقیب نگاه نمی کنم. حقیقتا از جنبه مادی به کار نگاه نمی کنم، البته که بحث اقتصادی هم مهم هست ولی هدف اصلی من صرفا فروش نیست که محصول رو تولید کنم و به پول برسم. بلکه عشق و علاقه به کار خودم هست و اینکه این عشق و علاقه رو در کاری که به دست مشتری میدم منتقل کنم. چون وقتی مشتری بین محصولات متنوعی که در بازار هست، محصول من رو انتخاب میکنه برای من ارزش ویژه ای دارد. حتی بعضا مواردی بوده که شاید از سفارشی که گرفتم در انتها چیزی برای خودم نمونده اما چون کار رو دوست داشتم تا انتها ادامه دادم.

آینده سونشرو چطور می بینید؟

من خیلی دنبال بحث برندینگ و تبلیغات نبودم. حتی عکس هایی که در صفحه اینستاگرام  و فروشگاه آنلاین من مشاهده می کنید اکثرا با دوربین موبایل گرفته شده و از اونجایی که کارها به محض ساخت به فروش میرسه فرصتی برای جمع آوری نمونه و راه اندازی نمایشگاه نبوده؛ اما امیدوارم به زودی با ایجاد یک فضای مناسب به عنوان کارگاه و گسترش کار، یک گالری راه اندازی کنم و تولید محصولات رو افزایش بدم.

در مسیر راه اندازی و رشد برند سونش چه سختی هایی را پشت سر گذاشتید؟

بیشترین سختی مربوط به بخش فروش محصولات می باشد. من کارها رو به لحاظ بحث امانت در گالری های مختلف عرضه نمی کنم چون معتقدم سرمایه باید بخوابه تا روزی که کار شما به فروش برسه بنابراین ترجیح میدم خودم کارها  به صورت آنلاین بفروشم. از طرفی جلب اعتماد کردن هم به نوبه خودش با فروش در فضای مجازی سختی های خاص خودش و داره چون مشتری کار را از نزدیک نمیبینه و ساعت های متمادی باید با مشتری مکاتبه کنی تا نهایتا اعتماد مشتری جلب بشه؛ و برخلاف اینکه خیلی آدم با حوصله ای نیستم اما تو این کار خیلی حوصله به خرج میدم و وقت میذارم. البته بسیاری از مواقع، وقت میذارید و با مشتری مکاتبه می کنید اما در نهایت مشتری از شما خرید نمیکنه اما من ناامید نمیشم چون به اعتقاد من تمام این رویدادها یک تجربه خواهد بود و باعث میشه با دید مثبت بهش نگاه کنم و بررسی کنم که چرا مشتری محصول من رو نخرید و در پی برطرف کردن ایرادات کار باشم. البته داشتن یک فروشگاه آنلاین کمک زیادی به این موضوع می کند.

چگونه جلب اعتماد می کنید؟ (دریافت گواهی مشتری مداری را نتیجه چه چیزی میدانید؟)

مکالمه های طولانی رمز موفقیت من به حساب می آید. رفتار فروشنده خیلی مهم هست، چون شما داخل یک مغازه جنس رو از نزدیک می بینید و رو در رو با فروشنده مکالمه می کنید اما در دنیای مجازی که مشتری جنس رو نمیبینه خب مسلما رفتار من به عنوان فروشنده پشت مکاتبات پی در پی در تصمیم مشتری تاثیر گذار خواهد بود. حتی گاها خدمات پس از فروش هم برای مشتری در نظر میگیرم که به عنوان مثال اگر ایرادی در کار دیدند می توانند محصول را مرجوع کنند. تمام تلاش من جلب رضایت مشتری است چون به این فکر می کنم که مشتری برای کالایی که خریداری میکند متحمل صرف وقت و هزینه می شود.

از طرفی سعی می کنم ظرف یک یا دو هفته پس از دریافت سفارش جنس رو برای مشتری ارسال کنم تا بیش از حد در انتظار دریافت سفارش خود نباشند.

 

در کار خود ضعفی می بینید؟

مهمترین ضعف کار من در حال حاضر تک نفره کار کردن هست. کارهای هنری به صورت گروهی خیلی خوب پیش میره چون هر کسی تو یک بخش مهارت داره و نظرات مختلفی رد و بدل میشه که در نتیجه مجموعه ای از بهترین ایده ها کنار هم جمع می شن و نهایتا یک محصول خیلی خاص ارائه میشه.

 

مهمترین عامل موفقیت؟

عشق و علاقه ای که به کارم داشتم و اینکه هیچوقت بازاری فکر نکردم. دوست داشتم این کار رو یاد بگیرم و توش موفق باشم و ادامه بدم و البته جنس با کیفیت در اختیار مشتری بذارم. زمانی که کار رو شروع کردم مثلا با انگشتر دانه ای ده هزار تومان بود و حتی زمانی که با استادم کار میکردم دنبال فروش نبودم فقط از استادم می خواستم که مواد اولیه رو در اختیارم بذارن و من طرح رو آماده میکردم و برای نظر سنجی پیش ایشون می بردم. اما امید داشتم که باید نهایتا در این راه موفق بشم. به اعتقاد من صبر و حوصله خرج کردن برای پیمودن مسیر اینچنینی یکی از مهمترین عوامل موفقیت به شمار میره.

جواهرات سونش زیوریست از جنس ایران که میتوانید از طریق فروشگاه آنلاین این برند اقدام به خرید آنها نمایید

از فروشگاه جواهرات دست‌ساز سونش دیدن کنید!

 

 

مقاله‌های مرتبط:

نوشته قبلی نوشته بعدی

شاید بخواید این مقالات هم بخونید

بدون دیدگاه

یک دیدگاه ارسال کنید

می‌خوام فروشگاه شخصی داشته باشم!

اگه محصولی برای فروش دارید، صنایع دستی، پوشاک، دست‌سازهای هنری و حتی ابزار آلات! فرقی نمی‌کنه...

با سرویس هونریا می‌تونید برای خودتون یه فروشگاه کاملا رایگان و بدون تبلیغ با امکان مدیریت سفارش‌ها و کاملا تحت کنترل خودتون داشته باشید. ساخت فروشگاه هیچ هزینه‌ای نداره و در کمتر از دو دقیقه می‌تونید اولین محصول رو اضافه کنید و برای فروش بگذارید.

بریم برای ساخت فروشگاه شخصی با هونریا!